Eksperci ostrzegają, że uchwała Sądu Najwyższego może obrócić się przeciw seniorom. Wynika z niej, że terminowe umowy ze starszymi pracownikami podlegają ochronie przed zwolnieniem aż do osiągnięcia wieku emerytalnego.

Sąd Najwyższy orzekł 30 września br., że wszyscy pracownicy zatrudnieni na czas określony jednakowo korzystają z zakazu wypowiedzenia umowy o pracę w okresie przedemerytalnym, niezależnie od tego, jak długo trwa ich umowa i kiedy ma się zakończyć (pisaliśmy o tym: „SN: Ochrona przedemerytalna obejmuje umowy terminowe”, DGP 190/2025).

Rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, którą przeciwko pracodawcy wytoczył pracownik zwolniony w związku z redukcją zatrudnienia w firmie w trakcie trwania umowy zawartej z nim na czas określony. Problem polegał na tym, że pracownik znajdował się już wówczas w wieku przedemerytalnym. Był więc chroniony przed wypowiedzeniem na mocy art. 39 kodeksu pracy. Sąd musiał się zmierzyć z problemem prawnym, czy ochrona dotyczy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony także wówczas, gdy zawarto ją na okres, który upływa przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego. Tę kwestię sąd I instancji rozstrzygnął na korzyść pracownika, a rozpoznający apelację spółki Sąd Okręgowy – ze względu na rozbieżności w orzecznictwie – zdecydował o przekazaniu tego problemu do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. I tak ostatecznie SN w składzie siedmiu sędziów orzekł, że umowy podpisane ze starszym pracownikiem na czas określony podlegają ochronie przed zwolnieniem aż do osiągnięcia przez niego wieku emerytalnego. To znaczy, że będą trwały dłużej niż okres, na który zostały zawarte.